KOŞMA



ATEŞ DENİZİ

Ateş denizinde mumdan kayıklar
Şeyh Galip geçmişti şimdi yanımdan
Mansur başucumda aşkı sayıklar
"Ene'l Hak"; deyip de geçtim canımdan

Sırtımda tennure asamı aldım
Düştüm şu dağlara biçare kaldım
Yunus emre oldum sevi'ye daldım
Ney gibi ayrıldım öz vatanımdan

Mevlana dergâhı çilemi çekti
Mesnevi gönlüme hoşgörü ekti
Büyüdü bahçemde açan çiçekti
Güle renk vermişim özge kanımdan

Buldum Mecnun oldum hakikatımda
Aşk ile yanarım kendi katımda
Fuzuli misali münacatımda
İsterim derdime dert canânımdan

Yollara düşmüşüm yalan olmuşum
Bir handa kalmışım talan olmuşum
Konduğum dallarda nalân olmuşum
Ne zaman yanacak gül figânımdan

FBİ

Sevgili Şeyh Galib,
bu kendine has üslûbun,
dörtlüklerine sığdırdığın yüklem hali
ve salt özlü sunumların bize yakın bir Anadolu havası yaşatıyor.
Bu toprakların çağlar boyu şekillendirdiği söyleyiş geleneğinin bugünlere uzanışı var bu satırlarda.
Yunus'un, Hallac'ın, Mevlâna'nın, Fuzuli'nin ve sair aşk'a adanmış yaşamların arı duru sözcüklerinden damıtılmış özler var.
Şiirinin arısı, daim gezsin bu topraklarda.