"Bir dans için can vermeye hazır bekliyorum
Sen orda gelirayak kuklalara insan gibi konuşmasını öğretme"

Sezai Karakoç

Bugün İstanbul'da eski günlerden kalma bir bahar havası...Atila İlhan'ın "sana kullanılmamış bir gök getirsem" türünden bir hava...

Bu güzel güne güzel bir şiir yaraşır elbette...

Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü
Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü
Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü
Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana
Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Bahaeddin KARAKOÇ


Şiirin devamı da var elbette... İçinde baharı saklayanlar şiirin devamına getirebilirler zaten...

Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman...

Birde Orhan Veli...

Bu güzel İstanbul sabahın hatrına...


Beni bu güzel havalar mahvetti,

Böyle havada istifa ettim

Evkaftaki memuriyetimden.

Tütüne böyle havada alıştım,

Böyle havada aşık oldum;

Eve ekmekle tuz götürmeyi

Böyle havalarda unuttum;

Şiir yazma hastalığım

Hep böyle havalarda nüksetti;

Beni bu güzel havalar mahvetti.

Orhan Veli

"Bir kitap açacağı kullanmaktan alınan haz dokunsal, sessel, görsel, özellikle de zihinseldir."

Italo Calvino

Bu başlık ilginç ve güzel. Peki sizce nedir aforizma. Ya da varolan tanıma uygun kaç aforizma üretilebiliyor edebiyat dünyamızda?

İstanbul bahsi açılmış bir ara ama ben bunu yazmadan edemem...
Bakın ne güzel demiş Yahya Kemal hazretleri..

BEDRİ'YE MISRALAR

- Bedri Tahir Şaman'a zarif dostluk havasının ilhamiyle -

Gelmekçün ikinci bir hayâta,
Bir gün dönüş olsa âhiretten;
Her rûh açılıp da kâinâta,
Keyfince semâda bulsa mesken;
Tâlih bana dönse, nâzikâne;
Bir yıldızı verse mâlikâne;
Bîgâne kalır o iltifâta,
İstanbula dönmek isterim ben.

Bin bir tepe yükselen Boğazdan
Baktıkça vatan görünsün engin;
Her yıl, bin ömür boyunca, yazdan,
Yelkenler açılsa ufka gergin.
Lâkin bu ikinci varlığımda,
Son devrede, ihtiyarlığımda,
Artık çekilince söz ve sazdan,
Ömrüm İç-Erenköyünde geçsin.