TEşekkür ederim günlüğümü ziyaretiyle bir başka neşeye büründüren dosta...

Sizleri buralarda görmek ne güzel...

Günlük merhaba sana...

Ben dün izmirden geldim. Üniversiteden çıkış belgesi aldım ve ilişiğim tamamen kesildi. Bir kaç iş daha vardı onları da hallettim gitmişken.

Ve dahi çok sevdiğim bir gönül dostu ile de görüştük. Az değil bir ay kadar görüşmedik İstanbul'a geleli. Ama insan arkadaşlarını ve sevdiklerini özlüyor işte elinde olmadan. Ama biliyorum ki ve biliyoruz ki bu hasretlik bizi daha sağlam muhabbetlere daha sağlam dostluklara götürecek

Orhan Hocam ile muhabbet etme fırsatı bulduk yine. Ve yine güzel bir sohbet oldu her zamanki gibi.

Bazı dostları göremesek de güzel bir İzmir çıkarması yaptık.

Abey'in yüksük fotoğraflarına da bakmayı ihmel etmedim bu arada...

Neyse anlatacaklarım bitmez bana müsade...

Mehaba günlük. Bugün yine sana geldim. İnsan bazen içini dökmek istiyor. Aslında iç dökmek de denemez ama konuşmak istiyor. Milyonlarca kişi içinde konuşacak kimse bulunamayabiliyor bazen işte.

Bugün pazar.

Sabah evim dediği yerde uyansa da insan yabancı olma hissi yaşıyor çoğu zaman.

Bir kahvaltı, hep beraber içilen birer bardak çay...

"Hadi kahvaltı hazır oğlum kalk artık, ekmek alınacak daha.

-ya anne ya biraz daha yatsam ya. hem niye ben alıyorum ekmeği abim alsın

-e ben gideyim bari o da gitmiyor işte.

-Tamam ya tamam kalktım işte..."

Artık bunlar uzun süre olmayacak...