biz gibi acemiler ancak, foruma yazar. n'palım sağlık olsun


anne ve çocuk

anne, çocuğun üzerine titrer,

titrer yüreği, gözbebeğiyle çocuğun.

tavanda bir lamba yoksul yoksul titrer,

açlık karnında annenin, gözlerinde çocuğun.

bu gidiş karanlığa

sırma saç,
bir tutam günah.
ela göz,
her bakış günah.
dilde terennüm,
bestesi günah,
güftesi günah,
yankısı...

tüm çağrılar memnu,
tüm çağrılar hazza.
bağra dolan,
kulağa değen...

hayâ ile mayalandık.
şimdiyse gizsiz.
kaldık kimsesiz.
kaldırdık, bütün perdeleri,
iffetsiz.
ya ihanetteki mahirliğimiz...

...

ötede biri,
sabahın yasını tutar.
elleri böğründe,
gözleri yerde.
sokakları arşınlayamaz,
kurşunlanır sokaklarca,
reklâm panoları,
eksik kumaşlar,
cüretkâr bakışlarca.

...

bu oluş kasvetli,
bu gidiş karanlığa...

gece, şehir... gerisini sorma.


gece, çöktü şehre,

şehir efkârlanıp, üstüme...

çoğu muhabbete,

bense düşüncelere


gece, düştü şehre,

şehir endişelenip, üstüme...

çoğunu uyku,

beniyse kaygı


gece ve şehir;

adeti bozmadan,

sen dahi sezmeden,

beni düşüncelere,

beni kaygılara saldı.


...


neden seçilmiyor yüzün?

siyah ağıt

aklığı hidayetin,
kokainin beyazlığı...
paklığı, bir kara tenin
ve yüz-süzlerin bey-azlığı.

ah nesli tükendi malkımların!
bir konjöktürellik ki sorma!
beyaz adam hemen aşağımızda malkım!
hem başımızda!
düşün!
oraları alamadık,
buralar düştü.
zihnimizde abdülhamit
dilimizde balkan matemi.
ki bir tek biz ayırmayız
sofyadan felluceyi,
beyazdan esmeri.

...

ama birileri tıpkı sen!
bir ruh, ancak bu kadar sen!
ve gelmekte ardınca,
binlerce, milyonlarca,

...

sadık yolcu,
şahadetin mübarek,
amel defterin apak.

...

canın cennete adamım!

Daha önce okuduğum ve beğendiğim bir şiir.. Özellikle bitişi, yani "canın cennete adamım!" cümlesi şiirin bir nevi özeti gibi. O dönemin Amerikan rüyasında (kabusunda mı demeliydim?) yer alan ırkçılığa, uyuşturucuya ve mafya döngüsüne bir atıf var bütünde. Yine bizim dünyamıza yansıyan karelerle de belli bir özdeşleşme arayışı. Bir umudun, bir beklentinin dillendirilmesi belki. Başlarda farklı bir mecrada akan ırmağın sonra doğru yatağa evirilmesi hikayesi. Irkçılıktan renk körlüğüne; savruluştan inanca doğru kayan bir tecrübe...
Paylaşım için teşekkürler.
Hoşça bak zatına.

oldu mu şimdi?

oldu mu şimdi?
böyle apansız, damdan düşer gibi,
gözden kaçar gibi,
ürkek bir güvercin gibi avuçlarımdan,
uçar gibi...
kaçtın acılı bir eyvah gibi,
dudaklarımdan.

nêyâr gibi, gülümsemesiz,
kalabalıklardan geçer gibi dikkatsiz!
nasıl bir sese yöneldin ki?
"gel" deyişlerime umarsız.

ne bir resim ne bir mektup,
ellerin ki hatırasız!
rüzgâr yüzüne vurur, yağmur yüzüne:
"geri dön" diye!
heyhat nasıl bir hışımla kalktın ki?
onları bile duymasız.

...

öyleyse gidişin mübarek olsun.
ama böyle yıkım görmedim, böyle vefasız!