Olur mu öyle şey sayın büyüğüm,
önemsememek diye birşey yok; sakın yanlış anlaşılmasın.
Yazı, değerlendirme içerikli olmadığı ve benim de sair iletilerle varlığımı aşikâr edişim nedeniyledir, başka bir fikre ulaşmayasınız.
Ayrıca bendenizin Antalyalı oluşu ve sizin de genelde Adana yöresiyle özdeşleşen 'Çukurova'lı tabiriniz beni oldukça derinden etkilemiştir.
Bunu da tarihe not düşmek isterim.

Haydar Ergülen'den bir şiirle noktayı koyalım istersen sevgili Yavuz:

"ne kadar açılsak birbirimizden
o kadar bağlanırız, iplerimi çöz."

Zira oralara Çukurova denmediğinin farkındayım tabi, ama öyle bir tabir vardır ya ondan deyiverdim işte.

Torosların mı deseydim? Hem Antalya'nın genç delikanlısı pek kulağa hoş gelmiyor.

"Yazı, değerlendirme içerikli olmadığı" ibaresi garip değil mi burada biz sadece değerlendirme yazılarımı kaleme alıyoruz

Evet Yavuz kardeş,
'Toroslar' daha yerinde bir hal bulurdu kendine bu cümlede.
Ne ise...
Ayrıca 'değerlendirme içerikli olmadığı için'den kasıt yazıya yönelik değil de kişiye yönelik bir kelamın sarf edilmiş olmasıydı.
Zira kişiye yönelik söylemleri dillendirmek için biz "Serbest Kürsü" gibi bir başlık da açmış bulunuyoruz ya; o bakımdan.
Yine yanlış anlaşılmışım sanıyorum.
Affola...

21 Temmuz Zarfı

Ara sıra eski defterleri açmak gerekiyor. Neler çıkmıyor ki o sayfaların arasından. Kimler uzatmıyor ki yüzünü hayalle gerçek arasına gerilmiş başlar olarak. Geçmiş, belgelerini bir bir seriyor önüne insanın. Ders notları, isimler, adresler, şiir müsveddeleri... Her sayfa gözüme biraz daha yaklaştırıyor bilinmezin perdelerini. Anımsa!

22 Temmuz Zarfı

İsimlerimiz ve Öykü Kişileri... Serkan Türk, ismin hallerini inceliyor yeni yazısında. İnsanların sahip oldukları isimlerle ruh halleri arasında bir paralellik kurmaya çalışıyor. Öykülerinde karakterlere isim ararken çok zorlandığını da bu yazısından öğrenebiliyoruz.
"Hayatın bütün acılarını, sıkıntılarını yaşamış bir kadına Şebnem ismini versem tuhaf hissedeceğimi düşünüyorum. Ya da otogardaki emanetçi dükkânındaki adamın adı Özgür olsa anlattıklarımın bir anda sahiciliğinin sorgulanacağının endişesini duyuyorum. Melahat Hanım böyle bir anda kurtarıcı gibi geliyor bana. Eski bir mahallede yaşamının son demlerini süren, pencere kenarında sardunyalarını sulayıp etrafına hoşgörüyle bakan bir kadını anlatıyorsam, bu ismi vermek o an için doğru bir karar." diyen Türk, yaşamın isimlere armağan ettiği kalıpları da sorgulamış oluyor böylece.
Kimine Yavuz, kimine Yusuf, kimine Alper düşüyor ya bu sepetin içinden; o zaman isimler birer ayna olup çıkıyor karşımıza. Hepimizin bu adaşlar diyarında bir namı varmış meğer diyor insan. Hepimiz her birimize bir sebeple bağlıyız.
Sebeb-i Telif şiirinin son bölümünde İsmet Özel de buna değiniyor aslında biraz:

"Diyorum hepimizin bir gizli adı olsa gerek
belki çocuk ve ihtiyar, belki kadın ve erkek
hepimiz, her birimiz gizli bir isimle adaşız
yoksa şimdiye kadar hesapların tutması lâzımdı
hayatımıza kendi adımızla başlardık
bilmediğimiz bu isim, hesaptaki bu açık
belki dilimi çözer, aşkımı başlatırım
aşk yazılmamış olsa bile adımın üzerine
adımı aşkın üstüne kendim yazarım."

24 Temmuz Zarfı

Nispeten erken bir kahvaltı sahnesi... Sonra tekrar uykuya bırakmayı deniyorum gözlerimi. Rüya artık gözlerim açıkken gördüğüm oluyor. Kalemle biraz didişme sonra; biraz Akdeniz mavisi... Akşama bir film ve tanıdık bir yüz eşlik ediyor. Sonra karanlığa uzatıyorum parmaklarımı; boşluk avucumdan bir kum gibi akıyor.