3 Eylül Zarfı

Akşam yine her zamanki gibi hiçbirşeyden habersiz bekliyorum. İftar saatini; az sonra olacaklardan habersiz bekliyorum. Gün boyu benle birlikte olan susuzluğum da bekliyor. İki haftadır beklediğim haber değil bu. Bir aydır üzerinde durduğum mevzuu bu değil. Sonra bir bardak su koşup geliyor yanıma, ardından biri daha. Hala bekliyorum. İki bardak çayla süslüyorum demlenmemiş yazgımı; bir bekleyiş hala bir yerlerde susuyor. Bir telefon mesajı düşüyor uzaklardan ortamın yakınlarına. "İstanbul'a yolun düşer mi bu yakınlarda?" diyor. Hemen o sesin sahibine soruyorum bu sualin anlamını. "İş" diyor. Şaşkınlığıma yenik düşüyor kalbimin durağanlığı. Ne iken ne diyorum. Ardından kısa yaşamımın küçük bir özetini çıkarıyorum. Gerekliymiş. Artık her iş yaşamına tumturaklı bir özgeçmiş (CV) ile giriş yapılabiliyormuş. Peki, diyorum. Kadere ve hayatın sürprizlerine de...

hakkınıza hayırlısı kalem sahibi...

Çok teşekkür ederim sevgili NUR,
ama hayat gerçekten sürprizlerle dolu.
Ve şimdilik yeni gelen haberi; eski, beklenen habere feda etmek var.
Ama kapı aralı, ama ömür açık...

5 Eylül Zarfı

Bu sabah, diğer günler yaptığım erken kalkmak eylemini yapmayıp saati biraz geciktirdiğim için mutlu uyandım. Çünkü günlerdir erken saatlerde gidip kasasının başına oturduğum bir işim yoktu artık. Onun yerine bugün sorulacak birkaç sualin peşine düşmek vardı. Bunun için önce okula uğramalıydım. Geçen sene görev yaptığım okula tekrar alınıp alınmayacağımı soracaktım. Kimle konuşsam bana hep aynı yüksek ihtimali dillendirdiler: % 99,9. Ama kimsenin ağzından bir kesinlik peyda olmuyordu. Hemen oracıkta ilçe milli eğitime telefon açtık. Hali pür melalimiz budur; el cevap dedik. Onlar da şu an netleşen bir durum yok; olunca biz kendisini haberdar edeceğiz, dediler. Bunun üzerine ben de o yüzdelik paydan aldığım cesaretle Pazartesi okula gelirim olmuş gibi diye aklımdan geçiriyordum. Ve sonra bir telefon, niyetli halimin verdiği rehaveti böldü: "Alper Bey, acilen gelin de sigorta girişinizi yapalım; Pazartesi de başlarsınız.". Apar topar bir hazırlanma ve kat edilen kilometrelerin ardından hedefe ulaştık. Yarım saatlik bir bekleme süresinden sonra da göreve hazır hale gelmiş olduk. İstanbul'un bir masal perdesinden yansıyan aksini seyrederken sonra, Kemer'in tozlu kaldırımlarını arşınlar buluyordum kendimi. Belki de böylesi daha hayırlıdır; kim bilebilir? Hem daha yapılmamış bir askerlik ve kazanılmamış bir KPSS var. Daha da önemlisi verilmiş bir söz var bu topraklara. Sözünde durmak, yerinde durmak değil hem. İleride daha çok söylemek için susmak şimdi...

6 Eylül Zarfı

Bir gün öncesinden sözleştiğimiz gibi ablamla erken kalkıp Antalya'ya gidecektik. Ve geçen seneki hazin dolu tecrübemizden de hareketle bugün itibariyle oruç tutmayalım dedik. Yine gün içinde yaşadıklarımız bize, verdiğimiz kararın isabetini hatırlatırcasına bir hayli sıkıntı vericiydi. Okulların açılması arifesinde yeni eğitim-öğretim yılı alışverişimizi yapalım istemiştik. Akdeniz'in eskiye nazaran hafiflemiş olsa da yine de etkisini yüksek tutan sıcağının altında bir sürü mağazaya girip çıktık. Furkan'a okul malzemeleri, bana da giyim eşyaları aldık uzun gezintilerimiz ertesinde. İçimizi en çok acıtansa, sabah uğradığımız ve oradaki yetkililerin de tavsiyelerine uyarak dönüşte vermemizin uygun olacağı kanı, üstün yorgunluk emarelerimizden ötürü Kızılay'a bağışlayamamak olmuştu. Oysa oruç tutmayışımızın hem bize hem de ihtiyacı olan diğer insanlara böylesi bir yararı dokunsun istemiştik. Olmadı; ama Ramazan ayından sonra yapacağımız ilk eylemlerden birini de böylelikle belirlemiş olduk.

8 Eylül Zarfı

Ziller çalıyor... Erken kalkmak var. Ütülü pantolon, ütülü gömlek giymek; uzun yollar arşınlamak var sabah güneşi üzerine yansırken insanın. Yeni aldığım ayakkabı vuruyor ayağımı. Daha ilk günden ıstırabın zilleri çalıyor... Veliler de en az öğrenciler kadar heyecanlı, bahçede bekleşiyorlar. Merhabalar hocam, günaydınlar; geliyor sağdan soldan. Sizlere de günaydın; nasılsınız? Ziller çalıyor... Bayrak töreni, öğrenci andı; ardından İlköğretim Haftası etkinleri. İlk gün olması hasebiyle epey bir geç giriyoruz sınıflara. Öğrencilerde olduğu gibi öğretmenler arasında da yeni yüzler var. Öğretmenler arasında olduğu gibi öğrencilerden de gidenler. Kitaplarını dağıtıyoruz öğrencilerin. Dikkatimi İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük dersi kitabının da artık yeni müfredat dâhilinde değiştirilmesi çekiyor kendi branşımla alakalı. Bugün ders yok. Tanışma ve tartışma var; alışma ve alıştırma. Sonra yeniden çalıyor ziller. Dönüşe uydurulan adımlarla ve ayakkabın çileli başkaldırışına da ince sesler çoğaltarak içimde, dönüyorum beni bekleyen o büyük yalnızlığıma.