sağol kardem asıl dost sensin...

İhanet Bu

kent bizim değil
biz
el gün bilmez iki haylaz serçe
oyunbozanlığımızla yarattığımız bu efsane
akıllardan hiç yitmeyecek
gökkuşağı kanatlı
bir vakitsizlik kaçamağı bu

ömrümü vaadettiğim yokluğunun sunağında
ezbere ölümler yaşanmayacak asla
seni aramanın ölümüyledir farklılaşmak

oyun bitti
parklarda hiç çocuk yok
yanımızda yazılmamış bir şiir
çıkınımızda kuşların atamadığı son çığlık
kaçış
kelimesiz
hıh
belki de bir rüya iklimine

bulutlar sağır
elini kaldırmaya mecali yok ağustos böceğinin
okullar kapalı
ağlamaya vakit yok
şimdi ancak yalnızlık kan kusar
kımıldayan tek yaprağımız

kent bizim değil
yalnızlığımız tek yurdumuz
oyun bitti
ruhlarımız pörsük
terlemiş bir ihanet bu
Kağan İşçen

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir

Adı:Bahtım /Soyadı:Kara

siluetin durdu boğazımda
nefesin değildi ansız esen
duraklarımın yapraksızlığında
hüzün tarlalarında acı başakları coştu
isteklerinin gölgesinde boy verdi ölümüm
ömrümün değeri yokkirpiklerini kırpışın kadar
kederin ipliğini pazara çıkarır seninle bekleşmek
olmayacak buluşmanın sere serpe açık saçıklığını
ha ha
belki kaçıklığını

yağmurlarıma bıraktığın bu bozuk sonbahar
aha şu kuru bir dal
titredi üşümemin koynunda yerli yersiz
sanırım yüz buldu yüreğim
sırılsıklamlaşmakta

havalar soğuksa hemenleşirdik
özellikle yatağı istemekte
şakalar sığlaşır basitleşirdik
sobamız nasıl pezevenk
lambamız neçe kaltak
ama sanki herşey ölmek içindi
kar sarsaklaşır
sessizliğini bozardı
aptallığımızla kar topu oynardık
şehrin kinlenmesi susardı
uzaklaşırdık
mavi ötesi rüyalarda
şerh koyardık
şuhsuzluğumuza
soğuk solgunluğumuza
sokulganlığımız kaypak
evlere doluşan dumanların siktiriboktanlığı
bizdik
kapı önlerindeki ayakkabıların bakımsız pişkinliği
bizdik
perdelerin sigara dumanlarıyla sararmış kahpeliği
bizdik
bırakılmış arzular
geride kalmış kalitesiz kalp atışları
herşey bok edilmiş bir misafirlik

ha ha
bu şiir de öyle

Zamana Karşı Yarışan Poetika

günahlarımı yazmaktan
defteri bitti omuzumdaki meleğin
kapım açık gözü dönmüş arayışlara
ütopyalardan devşirdiğim mutluluğumla
bir derviş gibi soyunuyorum tüm zevklerden
mutluluktan yana hep hırsızlama ve aceleci
sensizliğimle başbaşa çırılçıplak
sensizliğime akıl yürütüyorum felsefi
yoksun ya
yok
randevusuz çıka geliyor bu aptal trajedi
gördüğü yerde yakama yapışıyor bağbozumu anıların sarhoşluğu
olmamanla sözleşiyorum
ve gün veriyorum olmana
öpüşmeler çiziyorum bir ressam gözüyle
buzul çağında da olsa yüreğim
alev alev yanıyorum bu yolculuk hazırlığında
gün sayıyorum belirsizliğe
bulutsu bir akşamda kaybediyorum kendimi
uyuyan bir çocuğun yastığının altında arıyorum seni
seni arıyorum


seni aristo gibi içimde yaşatıyorum
zamana karşı yarışan poetikam benim

Kağan İşçen





(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Çıkar At

çıkar at kirlendim gözlerinde
çıkar kisvesini bakışlarının
izahı yoktur bomboş gövdende
intiharımın ayrılığımın

sakın düşleme beni kendini
kış ve üşümek bizi aldattı
git istemem yalan güneşini
gün ki bizi sadece ağlattı

ara nağme:

“sokağımızda güz olacaktı
bir başka gri soluyacaktık
hazan olsak da solmayacaktı
son soluğumuz gül kalacaktı”

çıkar yorgunluğumu teninden
sevişmelerimiz üvey kalsın
öpüşlerimi sök kederinden
acılarında boşluğum kalsın

uykularımın katli gözlerin
sorgulandığım tatlı sözlerin
yağmurların manalı yüzlerin
isterim ölümün bende kalsın

son ara nağme:

“çıkıp gelsen de akşamlaşarak
dağ yıldızın ben olmayacağım
puşt ölümlerle hesaplaşarak
aysız çöl gibi suskunlaşarak”

çıkar benliğimi benliğinden
çıkar at kalmasın sarhoşluğum
aydınlığımı tüm kuşluğundan
alır haylazlığım çocukluğum

çıkar at at ve git ellerimi
saçlarından kazı izlerimi
isterim ölümüm sende kalsın
avutsun gidişini yokluğum

Kağan İşçen





(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.