Sayıklamalar

Kimseye yar olamamışlığı, birçok kimsenin kendisine yar olma talebinde bulunup da yar edemediği ile değil, hiçbir kimsenin kendisini yar olmaya layık görmemesiyle alakalı biri için aşk ne anlama gelir? Bütün seslenişleri, kendisine hüzünle geri dönen birinden bahsediyorum! Bütün intihar girişimleri şans eseri gerçekleşmemiş, varlığı ve yokluğu arasındaki fark sadece bir nüfus cüzdanı kadar olan... Repertuarında hep kederli türküler, hep gurbet şiirleri, hep "Mona Rosa", hep "seni ben, ellerin olsun diye mi sevdim"...

Bütün bağları pamuk ipliğinden, bir başına kalması an meselesi, verdiği kadar var, aldığı kadar yalnız olan biri için hayat nedir ki? Çocukluğu yalnız! İlkgençliği yalnız! Yetişkinliği yalnız! Bunca yalnızlık içinde etrafı insanlar, kalabalık mı kalabalık! Bir yağmura bir de uçsuz bucaksız vadilere dost, bir de...

En zoruna giden, zıkkım gibi, yangından sözlerin günü bugün. Bugün nezaket ve palyaçoluğa revaç yok! "İstemeden kırdıysam" yok! "Yanlış anladınız" yok! Hakikat bunlar kırılabilirsiniz de. Hem her zaman tek parça mı kalacaksınız! Yanlış da anlamadınız aynen dediğim gibi. "Herkese verilen benden esirgendi", yalnız bırakıldım.

Bazen yıkılır ya tahammül bendi. Hani bir karanfilden başka hiçbir şeye kaynamaz kanın. İşte böyle bir ahval üzreyim. İsterdim ki beni "ama"sız anlayacak bir dostum olsun. İsterdim ki...

Anla beni: Dayanamıyorum