şarkısını yalnız ağlayanlar için...

onca yıllık aramaların, bir tek ortak ses bile getirmedi sana! ama olsun bazı sesler yabandır. tıpkı kıraç dağbaşlarında kıpırdatacak bir yaprak bulamadan esen rüzgarlar gibi. bırak öyle mutezil öyle yaban kalsın sesin, elbet bir gün varacak bir kuytada rüzgar bekleyen ağaca sesin.

hep aynı noktaya vuruşlar yapmak; yalnızlığa! daha dün yakın bir dostuma (en yakın) bahsetmiştim: "aslında insan hep yalnızdır" diye. zira meyil bağladığı bütün varlıklar fani! sadece bedensel ölümlerle değil, mana ölümleriyle de faniler! geriye bir kendi bir de Rabbi kalıyor insanın! ama bazen istisna olmuyor değil; vefalı dostlar mesela. işte tüm bu geriye kalnlara tutunup yaşıyoruz. ama herkesin söylenmeyeck sözleri de vardır ve yalnızlık hissini bir de onlar kamçılarlar. uygun bir akis görse hemen dökülecek...