kardem (Kullanıcı)
http://kardemce.blogcu.com/
usta üye
Gönderiler: 296
|
|
döküyorsam içimi ince ince..... 7 Ay, 3 Hafta önce
|
Karma: 6
|
Beli bükülmüş umutlarım var şimdi bana kalan
Ceplerime doldurduğum düşlerimin ağırlığı
beni epeyce yoruyor
ama tepetaklak hayatımın birer parçaları olmaktanda
alıkoyamıyorum onları
Yanısıra...
içimin kaçıncı katmanının işkencesindeyim kimbilir?
Beni üşüten üzerimdeki delik deşik elbisem değil,
hüznümün yırtık entarisidir size yansıyan...
Aldırış etmeyin yanık kokuma
Dünden kalma değil,
yılların tortusudur biriken...
Şimdi yağmur yağıyor şehrimiz uzun caddelerine
Islanmasamda doyasıya
Suyun demiri sertleştirmesindeki sırra erişiyorum
nihayetinde bir iç döküş bu işte...
yazar:... |
|
|
|
|
|
|
Son Düzenleme: 04/08/2008 12:56 tarafından kardem.
|
|
|
\"Ey ızdırap, anladım ki her şey seninle
Sen Hakk\'a giden yollarda vuslata vesile..\"
|
|
|
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
|
Alper Sarı (Yönetici)
Editör
Yönetici
Gönderiler: 349
|
|
Cvp:döküyorsam içimi ince ince..... 7 Ay, 3 Hafta önce
|
Karma: 5
|
|
Şiirsel bir iç döküş...
Şiire ve dahi hayatın içerdiklerine dair yalın sesli bir haykırış.
Çemberin daraldığı; umutların taze güz yaprakları gibi ufalandığı anların esintisi...
Ateşin içten sarmaladığı ve suyun çok ötelere ulaştığı devrin haberleri duyuluyor.
İnsan diplerde gezmeli ama suyu ve havayı özleyerek.
Yağmurun ve bulutun diplerinde...
|
|
|
|
|
|
|
Son Düzenleme: 18/05/2008 23:03 tarafından Alper Sarı.
|
|
|
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
|
kardem (Kullanıcı)
http://kardemce.blogcu.com/
usta üye
Gönderiler: 296
|
|
Cvp:döküyorsam içimi ince ince..... 7 Ay, 2 Hafta önce
|
Karma: 6
|
Gözüm yüreğine değmesin hüzün,
dayanamam...
Avuçlarımda sevgi kırıntıları,
yüreğimde hayat kırıklıkları...
görmeye dayanamam...
Saklayabilsem acıları; kaf dağının ardına...
Bir daha dönmemek üzere...
Ama nafile,
ne hüzün,ne yalnızlık beni bırakamaz bilirim...
Yalnızlığın, kendinden menkul
Bana özel bir hal olduğunu sanırdım,
Eskiden...
Şimdi ki zamana bakıyorum da;
Herkesin canı acıyor,
hemde çok derinden...
Yalnızlığım baki olsa da,
Yalnız değilmişim içi titreyen...
zaman, bu gönlü virane etmiş...
virane gönülde bir kapı kalmış;
açılmayan...
bir de yol kalmış kapıya;
çıkmayan...
kapı önünde bekleyen bir çift kuş kalmış;
kanadını çırpmayan...
virane gönüle yalnızlığın hüznü çökmüş;
yürekte taşınmayan...
yazar:... |
|
|
|
|
|
|
Son Düzenleme: 04/08/2008 12:57 tarafından kardem.
|
|
|
\"Ey ızdırap, anladım ki her şey seninle
Sen Hakk\'a giden yollarda vuslata vesile..\"
|
|
|
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
|
kardem (Kullanıcı)
http://kardemce.blogcu.com/
usta üye
Gönderiler: 296
|
|
Cvp:döküyorsam içimi ince ince..... 7 Ay, 2 Hafta önce
|
Karma: 6
|
Kuru bir yaprak...sararmış ,
solmuş , unutulmuş...
zamana yenik düşmüş...
korkuyorum biliyor musunuz?...
nedeni.............neyse.....
Zincirlere vuruyorum kendimi...
ah kaçabilsem kurtulup tüm yalanlardan...
def edip başımdan tüm korkularımı...
uzaklaşabilsem...
Huzuru ucundan yakalıyorum bazen...
çekiyorum...ipi çekerken
kendimden...
kalbimden...
duygularımdan ödün veriyorum...
ipin ucu karanlık...
...büzülüyorum olduğum yere...
gözlerim ıslanıyor...kalbim titremekte...
Üzgünüm...tek bildiğim bu.....üzgünüm....
yazar:... |
|
|
|
|
|
|
Son Düzenleme: 04/08/2008 12:57 tarafından kardem.
|
|
|
\"Ey ızdırap, anladım ki her şey seninle
Sen Hakk\'a giden yollarda vuslata vesile..\"
|
|
|
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
|
kardem (Kullanıcı)
http://kardemce.blogcu.com/
usta üye
Gönderiler: 296
|
|
Cvp:döküyorsam içimi ince ince..... 7 Ay, 1 Hafta önce
|
Karma: 6
|
Tuhaftır,
insan gittiğini bilir,
bildiği halde hep bir kalma eğilimindedir var olduğu yerde..
Ve hep yanında birilerini de götürmek ister..
Belki de gideceği yere kalmak için gittiğindendir bu istidat;
Belki de kalacağı yerde yalnız olmak istemediğindendir
bir yol arkadaşı araması;
Oysa gidenlerin hepsi geldikleri gibi yalnız ve apansız gittiler;
Daha yapılacak çok işleri vardı;
Daha bitmemiş hesapları vardı.
Ve belki de henüz ;amin; diyemediği duası vardı..
Lakin bunlar gitmesini hiçbir zaman engelleyemedi.....
yazar:... |
|
|
|
|
|
|
Son Düzenleme: 04/08/2008 12:58 tarafından kardem.
|
|
|
\"Ey ızdırap, anladım ki her şey seninle
Sen Hakk\'a giden yollarda vuslata vesile..\"
|
|
|
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
|
kardem (Kullanıcı)
http://kardemce.blogcu.com/
usta üye
Gönderiler: 296
|
|
Cvp:döküyorsam içimi ince ince..... 6 Ay, 4 Hafta önce
|
Karma: 6
|
Ne zaman vazgeçtik birbirimizi gerçekten önemsemekten, bahanelerin arkasına
saklanmaya ne zaman başladık acaba...
Hepimiz o kadar yoğun, öyle meşguluz ki, sabahları günaydın demek için
gözgöze gelemeyecek, nasılsın dediğimizde sorunun hakkını veren, umursayan
bi ses tonu ile süsleyemeyecek kadar kısıtlı zamanımız. En son ne zaman ağız
dolusu günaydın dediniz birine, öyle sıradan, duygusuz otomatiğe bağlanmış,
görev nidasıyla söylediklerinizden bahsetmiyorum. Günaydın dediğiniz kişinin
gözlerine bakarak, onu gerçekten önemsediğinizi gününün aydın geçmesini
dilediğinizi hissettiren bir günaydın en son ne zaman dillendirdiniz.
İş temposu çok yorucu, bütün gün işten güçten vakit mi kalıyor , enerjimi
insan da; diye savunmaya geçiyoruz hemen. Akşam olunca da yorgun bitap eve
dönüyoruz, yemek, dinlenmek derken yine vaktimiz kalmıyor sohbet etmeye,
kendimizden başkasıyla ilgilenmeye, bu kısır döngü tüm hayatımız oluveriyor
farketmeden. Kullanılmayan şeyler işlevini yitirirmiş son zamanlarda en çok
duygularımızı kullanmaz olduk sanırım pas tuttu inancımız zamanla
umursamazlık çöreklendi içimize...
Öylesine buz tutmuş ki içimiz ateş içimize düşmeden yanmaz olmuşuz.
Hastalıklara, ölümlere şaşırmaz, üzülmez olmuşuz. Cinayetler bile
sıradanlaştı bizim için. Ölene üzülmek bi yana "kimbilir ne yaptı","
haketmiştir belkide" cümleleri dolaşır oldu aramızda can alanı haklı bulacak
kadar yabancılaştık kendimize...
Yaşlanmaya hatta ölüme çare aramaya başladık, herşeye mantıklı cevaplar
arar olduk. O kadar irdeledik ki herşeyi sonunda anlamını kaybetti. Zamanı
durduramasakta yavaşlatmanın yolları bulundu sonra, estetik ameliyatlarla
fabrikasyon insanlar türedi birbirinin aynı ifadesiz suratlar donuk
bakışlar sardı etrafımızı.
Eskiden eve sokmak için uğraştığımız çocukalarımızı şimdi, bilgisayar
başından kaldırıp dışarı çıkarmak için psikolog yolları aşındırır olduk. Biz
mahalle arkadaşlıklarının, aile sohbetlerinin, akrabalık ilişkilerinin
yaşandığı şanslı nesiliz...
Mahalle aralarında top oynayan çocuk sesleri kesildi, ne de olsa
bilgisayarda onlarca futbol oyunu var artık, oyuna alınmama riski,
arkadaşlık kurma zorunluluğu da yok. Yalnız, içine kapanık, bencil bir nesil
geliyor. Dostluğun anlamını sözlükten bakacak kadar arkadaşlıktan uzak
ürkütücü bir nesil... İki kişilik yalnızlıkların köşe kapmacası oynanır oldu
evlerde. En yakınına bile uzak kalan yaşamlar sardı etrafımızı.
Sahi ne zaman yabancılaştık bu kadar birbirimize... Kimse kimsenin
derdinden anlamaz oldu devrini bile arar olduk, çünkü artık kimse kimsenin
derdini dinlemez oldu. Öyle düştük ki kendi derdimize başkasını düşünemez,
düşünmez olduk... Tatsız tuzsuz oldu sohbetler, saatlerce yapılan
konuşmaların yerini bitmek tükenmek bilmeyen şikayet listeleri aldı.
İyi arkadaşlıklar, büyük aşklar, mutlu aileler herkesin hayallerini
süslüyor. Ama sadece filmlerde olabileceğine o kadar eminiz ki hepimiz elde
etmek için hiç çaba sarfetmiyoruz, iyi arkadaşlıklar kurmak istiyoruz ama
kimseye güvenmiyoruz, büyük aşklar yaşamak istiyoruz ama, aşka inanmıyoruz,
mutlu ailelerin kurulmasıyla yıkılması arasındaki süre git gide azalıyor,
birbirimize tahammül etmek, anlamak istemiyoruz.
Son zamanlarda herkesin yüzünde bıkkın bi ifade, gözlerde mutsuz bakışlar
oysa aldığımız nefesi verebilmenin bile ne büyük bi lütuf olduğunu
unutuyoruz. İş, güç derken hayat hızla akıyor yaşanmamış hayatlar
sıralanıyor hergün yenilerini ekleyerek.
Ama kıyıda köşede hala umut parçaları var olmalı en azından ben inanıyorum
ne de olsa herşey inanmakla başlar...
ben hep ümit etmeye devam edeceğim ne olursa olsun!...
yazar:... |
|
|
|
|
|
|
Son Düzenleme: 04/08/2008 13:06 tarafından kardem.
|
|
|
\"Ey ızdırap, anladım ki her şey seninle
Sen Hakk\'a giden yollarda vuslata vesile..\"
|
|
|
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
|
|
Forum 
Beğenilen: 0
