|
/...
SEVMEYİ SEVDİM
-kanatları pas tuttu kuşların
adi bir ölümdü dibe vurduğum,
sarın günahlarımı zulam kabarık
gitmeyi sevdim-
Ezberime dokundu bu zorbalık
Kırdığım akşamları uykulara yedirdim
Bir yaprak düştüğünde, bir çağla erdiğinde
Kavaklar bir işe yaramaz dendiğinde
Boy atıp her sabah
Ağlamayı sevdim
Binlerce yol çizdim
Pencereme dalgın dalgın yol çizdim
İşledi tembelliğim, işsizliğim, karın ağrım
Hem kopyasız, tertemiz
Bakmayı sevdim
Kıskanç sevdam, nefes kadar köz köz
Bu denli sabırsız bu denli korkusuz
Dallarına çekirdeklenmiş
Kuşların ve karıncaların yüreği
Ne kadar uzun ağlattı bu ölüm beni
Hırsımı sevdim
Bir kendime bir koskoca denize zararım dokunur
Gündüz güneş, gece yüzüm yalandır
O ışığıyla ben gülüşümle sakladım gerçeği
Sakladım, bilmiyorum dedim, bilmiyorum ölmeyi
Oysa tanıyan bilir, güpegündüz
Susmayı sevdim
Dağa taşa düştü yeşerdi duam
Çatlaktı gökyüzü, sevmiştim inan
Kırmızının beyazı sarması gibi
Gök-yüzünü bulutlardan
Sormayı sevdim
İlk kez bu sabah
Biri bitmeden yaktım diğerini
Ben biterken yaktığımdın
Küllerimi çiçeksiz gülün toprağına savurdum
Senin için her gün her gün kendimi
Yakmayı sevdim
Abdulkadir AKDEMİR
.../
|