|
Hep ıslanmamak için kaçardım yağmur damlalarından. Hatta bazen baharları sevmediğimi söyleyip dururdum. Nedenini hiç bilmesem de, sevmediğim şeylerin arasında yer alırdı baharlar. Yağan yağmur damlaları bana hep gözyaşlarını hatırlatırdı, nedense. Seyrederken damlaları, hüzünlenip dururdum sebepsiz yere. Bahar ve yağmur: Hüzün ve gözyaşıydı bunlar benim için. Belki de ben öyle olduğunu sanıyordum. Bir kere inandırmıştım kendimi baharların güzel ve sıcak yaz günlerinden sonra insana sıkıntı, hüzün getirdiğini.
Şimdi daha farklı düşünüyorum baharlar hakkında. Yağmur damlalarının gözyaşı olmadığını, aksine mutluluğun melodisi olduğunu, baharların hüznü taşımadığını öğrendim, bu gece. Yine yağmurlu bir bahar gecesinde fark ettim tüm bu güzellikleri. Bazı insanların neden baharı sabırsızlıkla beklediklerini şimdi çok iyi anlıyorum.
Ve diyorum ki; mutlu olmak için yoksa bir sebebiniz, baharları bekleyin. Tıpkı, düşünmek için yalnızlığı, ağlamak için gözyaşlarını, ısınmak için bir tebessümü beklediğiniz gibi;
Mutlu olmak için de baharları bekleyin. Bekleyin benimle birlikte;
|