sevmek nasıl karşılık bekler?
anlamıyorum.
sevmesem anlardım.
sevmiş bulundum.

gerçekten sevmediğim zamanlar konformisttim konu hakkında.

peki nasıl sınıflandırabildim ki şimdi hemencecik, "gerçekten sevmek" diye?

bi taraftan karşılığı daha az olan bi sevgiden karşılıksız bi sevgi yeğdir.
öyledir.
ahkam kesemem.çok öznel yazıyorum
farkındayım.

karşılıklı sevgi var ise o sevmek değil sevişmektir.
fiil işteştir.
fiilin doğasında vardır en az iki taraflılık.
iki yüzlülük de olamaz mı acaba?

sevmek işteş değildir.
fiilin doğasında karşılık beklememek var.
amaçsızlık var.
içsellik var.
tanrısallık var.
annelik var.

fiilin doğasına karşı geldiğinde "gerçekten" sevmemiş bulundun demek.

fiili doğası gereğince kullanıp, sözün yasasına karşı çıkmadığın zaman "gerçekten"ler sınıfına aldığım sevgi var demek.
övmeden ancak bi övgü olarak sevmiş bulundun demek.
aşık da maşuk da sevgi de içindedir aslen o vakit.
aşık!övün.sev.acı çek!

işte benim olanca öznel sevgi yazım.

alın bunu bana ahkam kesen yeksenak kafalarınıza sokun!
sevgide amaç aramaya ve sevmeyi sevi-iş-mek sanmaya devam edin!