Meltem GÜLDURAN

Yenişehirli Avni “biz âleme bir yâr için âh etmeye geldik” der. Bunu duyan bülbül maşukuna sevdasını haykırmaya gider. Bir rivayete göre gülün rengi o zamanlar kırmızı değildir. Bağrı ateş-i aşkla yanan bülbül yüreğindekileri güle şakısa da gül bülbüle hiç yüz vermez. Bu naza dayanamayan bülbül gidip gülün dalına konuverir. Dikenler aşığımızın gövdesine batınca akan kanlar gülün dibine dökülür. Kanlar gülün köklerinden damarlarına sirayet eder. Velhasıl gül, o günden sonra kırmızı açmaya başlar. Bundan sonra biçare bülbül nazlı sevdiğine olan aşkını tarihler boyunca şakır da ona acıyan şairler bu efsanevi aşkı mısralara dökerler.