Ali ERSİN

Bir serçenin beynindeki düşünce kadar berrak,
Bir tohum düştü yere, yazın sarı kışın ak.
Burada saat geçiyor, geçiyor tüm mevsimler,
Yırtıyor damarları masmavi gerilimler.
O diyara mesafe bildirildiği zaman,
Gündüze bırakılmış bir hayattı yaşanan.
Unutulmakla yoğrulmuş, karıştırılmış bilmek,
Kaderimize kaldı yapraklarda çizilmek.
Şehvet nöbetlerinde soldurulmuş bir dudak,
İstemiyor gideni mazisi aranacak.
Yaşanmamış bir aşkın büyüsüyle derbeder,
Boğazımın altında bir at soluyup gider.
İşte görüldü bir gül, görmek nedir, yarılınca su,
İşte duydum, esrârı, görülmezin korkusu.
Işığa baştan başa bu macera işlendi,
Aşkı bilindi diye, göklerden yere indi.
Nerdesin? Gidelim ezeli yalnızlığım,
Verin kefaretini ey kulluk! Ey otağım!
Yıllarca gölgesinde kalın yalnızlıkların,
Bir adımda geçilen ve karamış bir alnın.