Yusuf GÜNDÜZ

yaprak renginde hüzün
dökülürken bu şehre
açıldı sessizlikten de esrarlı bir perde
...arka sıra
sessiz bir nefes...
belki direkler arkasında kalbi kırık bir vahşi
sana hayran bir çehre
sana sensiz koşan
bir kaçak...
...tım belki de
cüzzamlı bir kalemden
akan birkaç damla kan
simsiyah bir duman bu
şekilden ruhtan yoksun
hırpani ve de hırçın
lodosların esiri
eli mahkum ve mecbur
bir günah... bilemem
belki de sevda...
bu sevdan
bir talan
cüzzamlı yüreğimde
göğsümü
yumruk yumruk
sıkan
an be an
bu    sev dan    
sev...dan