Fatih BOSTAN

Ahmet Haşim’e…

Hicran yine hicran yine hicran
Bu kan dolu bahçede
Bir inleyen ney kalmamış
Bir yâreli yaprağım
Ülke ülke savrulan
Divâne bir rüzgârın
Dumuruna uğramış

Aç perdeleri sonuna kadar!
Güneşin battığını bugün görmesem
Ah! Süzülen yaşlar gözlerin ve sen
Geceler eskisinden daha da sersem!

Bak yine kızıl güneş…
Bak yine sonbahar…
Bu uçuşan yapraklarda ne?
Gökyüzünde siyah siyah bulutlar,
Neden üzgün üzgün salınır deniz?

Heyhat! Üstümüze sessizce çöker akşam
Ahh! Şu kamışlığın inleyeni ben olsam!