Onur CAYMAZ

 

Yağmurun ince bir esintisi olur, su tozu saçlarından aşağı doğru dökülür giderdi. İskelenin önünde büfeler, büfelerinse kırmızı ışıkları vardı; kaynayan sosislerin durduğu camekânın tepesindeki kırmızı ışık... Kar yağarken çok uzak gibi görünürdü her şey. Paltomun yakalarını yukarı kaldırıp, o siyah renkli, karanfilli cigaradan bir tane yakarak uzun uzun yürümek. Sokakların çamuru elbette vardı, elbette trafik, ışıklar kırmızıdan sarıya geçerken yıllarca dururdu sanki bayilerden şiir dergileri almak, güzel şeyler okumak, neden olmasın?  Sigaraların ucundan kıvılcımlar uçardı, Sait Faik illa ki Boğaziçi cigarası der, ben eski bir filmden Gelincik’i bulup çıkarırdım. Aslı bütün oyunların dekorlarına birer kırmızı gelincik yerleştirirdi, kendisinden bir anı bırakmak için her sahneye...