Kenan YÜCEL

 

Kınalı'yla kına yaktık başlangıcımıza

indik inmesine de azar azar

azmaya başlamışken mutluluğumuz

Burgazada'yı gaz odasına çevirmesin mi sis

kaçtık kaçırmamak için, akıl! son vapura

en son atlayan bizdik iki kaçık aşık

iki kaşık yemek bile yememiştik oysa

iki çift laf bile daha, iki atın çektiği

bir fayton bile çekmemişti çektiğimizi

kuyruğu şakladıkça koltuklarında

 

Heybeli'de elin elimde ol aşacaktık tepe

tepe sevinçler yerleştirip heybemize

bir büyük açlıkla büyüğü Büyükada'da

açacaktık, büyüksün diyecektik ey hayat

yüksün taşımasını bilmeyene, yüksünmeyecektik

düşünmeyecektik olursak kim taşır küfemizi

yüksüksüz terzilerdik dikilecektik sarhoşluğa

parmaklarımızı emerdik çok çok

bir pişirimlik aşkta közlediğimiz kalplerimizin

dumanında aşk şiirleri okuyacaktı yerliler

tutar yanı yoktu apar topar, yatıya kal

aa bilirdik öğretmen evi cem evi falan

tanrı misafiri olabilirdik inan

masam da cennet olurdu seninle ha

Edip'inkinden de çoğul, dipsiz

bir şişeden içerdik sevdayı

 

diye gözlerini sis basmıştı sevgili 

mahsuscuktan mahsur kaldın odamda

uzanıp aklarımızı emdik, dağıldı

 

şimdi allegro bir şarkı havaya