Muhammed ÖZTÜRK

 

Zıpkınım mavidir

Bir Aborjin gibi yağmasam da uzaklara

Sonbahar karanlığıdır gövdene işaretlediklerim

Yalnızlığından da insem

Karantina yüklü bir buluta

Yağmaktadır acemi oğlanlar

Şimşek gibi aydınlanan arzularıma

 

Zıpkınım mavidir mavi olmasına

Geceler ağırdır sirenler uğuldar hışım ve hınçla

Sokaklar can pazarı kaldırımlarda ot kokusu

İnsanoğlu aldırmaz karanlığı ezer leş rüyalarıyla

Oysa bakışların savaşarak varır teninin her noktasına

Zıpkınım mavidir

Şimdi yanımda

Musalla taşı farklı bir boyuta uzansa da

 

Hiç kimse gençliğini soyamaz avuçlarından yaşlılığında

Hayat çelimsiz bir barınaktır yağmuru kurşun

Gibi yol alsa da

Her şeye rağmen güzeldir insan olmak düşünürsen eğer

Nefes almak çocuk kaldığımızı sanarak

Baharları parmaklarımızın ucunda keşfetmek

Kadını ve maviyi resmedebilmek

Çıplak bir dünya düşünde 

 

Telve Dergisi, Kasım 2007, Sayı 3